.::عشق كده::.

روی عكسا گرد و خاكه بیشتر دلا هلاكه
قحطی گلای پونه ست  تقدیرا دست زمونه ست
عهد و پیمونا شكسته  رشته ی دلا گسسته
تقویما رو ماه تیره زندونا پر اسیره
آدما یا همه مردن یا كه مات و دل سپردن
عصر ما عصر فریبه عصر اسمای غریبه
عصر پژمردن گلدون  چترای سیاه تو بارون
مرگ آواز قناریمرگ عكس یادگاری
تا دلت بخواد شكایت  غصه ها تا بینهایت
دلای آدما تنگه  غصه هم گاهی قشنگه
چشما خونه ی سواله مهربون شدن محاله
حك شده روی هر دیواری كه چرا دوسم نداری
خونه هامون پر نرده  پشت هر پنجره پرده
تا دلت بخواد مسافر تا بخوای عاشق و شاعر
شبا سرد و بی عروسك دلای شكسته از شك
زلفای خیبی پریشون  خط زدن رو اسم مجنون
شهری كه سرش شلوغه وعده هاش همه دروغه
چشمای خیره به جاده عشوه های نخریده
آسمونا پر دوده قلب عاشقا كبوده
گونه ی گلدونا زرده رفته و بر نمی گرده
آدما بی سرگذشتن  آهوا بدون دشتن
دفترا بدون امضا ماهیان بدون دریا
تشنه ها هلاك آبن همه حرفا بی جوابن
نصف زندگی نگاهه بقیش همه گناهه
خدا رو انگار گذاشتن  رو زمن و بر نداشتن
در و دیوارا سیاهه آدرسامون اشتباهه
شب و روزا پر عادت  وقت كه شد شاید عبادت
خدا مال غصه هاته وقتی غم داری خداته
روی آینه ها غباره شیشه ی پنجره ی تاره
بغضا بی صدا و كاله همه از فكر و خیاله
قلك خوبیا خالی مهربونیا خیالی
قفسا پر پرنده لبای بدون خنده
نه شنیدنی نه گوشینه گلی نه گلفروشی
مرگ جشنای تولد مرگ اون دلی كه گم شد
خستگی بی اعتمادی شك و تردید زیادی
امتحان مكرر لونه های بی كبوتر
مشقامون بدون امضا اسممون همیشه رسوا
نمره های عشقمون تك بامامون بدون لك لک
همه غایب تو دفتر مث بالای كبوتر
خونه ها بدون باغچه بدون حافظ و طاقچه
نه برای عشق میلینه كسی به فكر لیلی
دیگه پشت در بسته كسی بیدار ننشسته
نه كسی نه انتظاری نه صدای بی قراری
واسه عاشقی كه دیره لااقل دلت نگیره
كاش تو قحطی شقایق  باز بشیم سوار قایق
بشینیم بریم تو دریا من و تو تنهای تنها
ماهیا خیلی امینن نمی گن اگه ببینن
انقدر می ریم كه ساحل از من و تو بشه غافل
قایق و با هم می رونیم می ریم اونجاها می مونیم
جایی كه نه آسمونش نه صدای مردمونش
نه غمش نه جنب و جوششنه صدای گلفروشش
مث اینجا ‌آهنی نیست خوبه اما گفتنی نیست
پس ببین یادت بمونه  كسی ام اینو ندونه
زنده بودیم اگه فردا  وعده ی ما لب دریا
صبح پاشو بدون ساعت كه فراموش بشه عادت
نره از یاد تو زیبا  وعده ی ما لب دریا